Supermatches
HFC Haarlem - Willem II: 9-1 (1976)
Grootste thuisoverwinning HFC Haarlem in betaalde voetbal
Ja, dat was me wat op die gedenkwaardige middag 11 januari 1976. Ons aller Haarlem, op dat moment koploper in de eerste divisie kreeg bezoek van Willem II . Wel, dat hebben de Tilburgers geweten. Er zijn altijd wel mensen te vinden die wat weten te vertellen over deze wedstrijd, ik was er namelijk zelf bij op deze wintermiddag met overigens goed voetbalweer.
En met mij liefst 5.500 toeschouwers, ongekend voor deze tijd. De uitslag werd 9-1!!!! Voor de roodblauwe leeuwen. Wie scoorde de eerste goal? Jazeker John ( Johnny) Metgod. Zelf weet hij er niet veel meer van te herinneren, maar gek genoeg weer wel de wedstrijd tegen de grootste concurrent VVV die Haarlem in de KOEL won met 3-2. John Metgod stond bij Haarlem aan het begin van een mooie carrière, hij speelde daarna o.a. voor AZ, en Real Madrid., bovendien speelde Metgod 21 interlands (4 doelpunten).
De arme keeper van Willem II, Van Noordwijk, heeft dus 9 x moeten vissen. Onze topscorer van dat seizoen, Piet van den Berg, liet Van Noordwijk 3 x vissen en de helaas veel te vroeg overleden Gerry Kleton scoorde er 2 die middag. Zie hier de gegevens van deze historische wedstrijd, waar nog lang over nagepraat zou worden. Voor mij was dit een van de meest memorabele wedstrijden die ik in ruim 40 jaar bij Haarlem heb gezien. 4 spelers van deze middag stonden opgesteld in het zogenaamde sterrenelftal van de week, gepubliceerd in Voetbal International: te weten: Huyg, George, Kleton en De Geer.
HAARLEM werd dat seizoen kampioen en promoveerde naar de eredivisie met 6 punten voorsprong op VVV.
Opstelling HFC HAARLEM:
Doel: Boersma
Achter: Wentink, Fransz, Huyg en Derksen.
Midden: George, Metgod en Kleton.
Voor: Sadek, van den Berg en De Geer.
Opstelling Willem II:
Doel: Van Noordwijk.
Achter : Neefs, van Riel, Damsma en Leushuis.
Midden: Swaans, Hutting en Hofkens.
Voor: Stovers, Schutter en Brocken.
Wissel: Havermans voor Brocken.
Scoreverloop: 1-0 Metgod, 2-0 de Geer, 3-0 van den Berg, 3-1 Leushuis 4-1 van den Berg, 5-1 Kleton, 6-1 George, 7-1 Kleton, 8-1 Fransz en 9-1 van den Berg.
Toeschouwers: 5.500
Scheidsrechter: Ram
John Keizer
HFC Haarlem - AZ '67: 3-2 (1978)
De rolfluit van Barry Hughes
In het seizoen 1978-1979 sprokkelde Haarlem de punten moeizaam bij elkaar. Het noopte trainer Barry Hughes tot het nemen van onorthodoxe maatregelen. De immer aanvallend ingestelde Welshman koos voor een ultradefensieve tactiek. Hij stelde in de uitwedstrijd tegen FC Den Haag een dubbele ausputzer op. Niettemin verloor Haarlem met 3-1. Een week later stond de laatste wedstrijd voor de winterstop op het programma. Het soepel draaiende AZ'67 - met Sir Georg Kessler aan het roer en het kanon Kees Kist in de spits - kwam op zondag 17 december 1978 op bezoek in Haarlem.
Een dag voor de wedstrijd spreekt Barry Hughes zich in een interview in het Parool weinig vleiend uit over AZ-trainer Kessler. Hij noemt hem ‘zeur George'; Hughes laat ook optekenen dat Kessler zo weinig vrienden heeft dat hij gemakkelijk een feestje kan geven in een telefooncel. Het is de opmaat voor een zeer bijzondere zondagmiddag. Voor aanvang van de wedstrijd klimt er een jongeman over het hek. Tot grote hilariteit van het publiek laat hij zijn broek op zijn knieën zakken en showt hij heupwiegend zijn geslachtsdeel.
Ook in dit duel houdt Haarlem veel mensen achter de bal. AZ'67 krijgt en neemt het initiatief. Chris Verkaik ziet zich genoodzaakt een forse overtreding te maken op Kees Kist. Arbiter Gerard Jonker grijpt naar zijn borstzak en toont de gele kaart; Georg Kessler loopt boos naar de zijlijn. Op dat moment grijpt Barry Hughes naar zijn binnenzak, pakt een rolfluit en blaast richting zijn Alkmaarse collega. Hij draait zich om naar de hoofdtribune en wijst grijnzend naar Kessler, die overigens onverstoorbaar blijft. De Haarlemsupporters rollen bijkans van de houten banken van het lachen. Het is voor de man met de geruite pet ‘his finest moment'. Later legt hij uit dat George Kessler hem destijds heeft gedwongen de Nederlandse trainersopleiding te volgen terwijl Hughes over het grote Engelse diploma beschikte. Vervolgens heeft Kessler hem laten zakken bij het eerste examen.
De rolfluit komt nog tweemaal tevoorschijn. De eerste keer als Hugo Hovenkamp goed wegkomt met een gele kaart na een gerichte kopstoot tegen Frans Reuser; daarna als Haarlem op slag van rust met 1-0 voor komt nadat AZ-keeper Meskovic volkomen mistast bij een corner van Frans Reuser. In de tweede helft loopt Haarlem uit naar een 3-0 voorsprong. AZ'67 valt met de moed der wanhoop aan, raakt diverse malen de lat boven Rob Boersma en komt terug tot 3-2. De laatste treffer valt echter pas in de slotminuut. Piet Huyg is deze middag de grote uitblinker aan Haarlemzijde; VI beloont zijn optreden met een 9. Piet van den Berg scoort een 8.
Na afloop en in de dagen daarna is er veel heisa rondom de rolfluitactie van Barry Hughes. De reacties lopen uiteen van ‘het is echte voetbalhumor' tot ‘buitengewoon onsportief gedrag'. De Haarlemcoach zelf is zich tot op de dag van vandaag van geen kwaad bewust.
Zondag 17 december 1978, Haarlem-stadion te Haarlem
Haarlem - AZ'67 3-2 (1-0)
1-0 Frans Reuser, 2-0 Frank van Leen, 3-0 Joop Böckling, 3-1 Kist (strafschop), 3-2 Nygaard.
Aantal toeschouwers: 15.000
Scheidsrechter: Gerard Jonker
Haarlem: Rob Boersma, Keith Masefield, Piet van den Berg, Chris Verkaik, Frank van Leen, Martin Haar (82. Eef Melgers), Piet Huyg, Douglas George, Rob de Kip, Joop Böckling, Frans Reuser.
AZ'67: Rizah Meskovic, Henk van Rijnsoever, John Metgod, Ronald Spelbos, Hugo Hovenkamp, Peter Arntz, Willem van Hanegem, Kristen Nygaard, Peter Ressel, Kees Kist, Loek Ursem (56. Kurt Welzl).
Bijzonderheid: Op de slotdag van de competitie eindigde de returnwedstrijd in Alkmaar in een 3-0 zege voor de thuisclub. Kristen Nygaard speelde zijn laatste wedstrijd voor AZ'67 en was onder meer vanwege zijn twee goals de grote uitblinker. Kessler gunde hem vlak voor tijd een publiekswissel. Omdat AZ al twee spelers had vervangen, speelde AZ het duel met tien man uit. Barry Hughes reageerde meteen op geheel eigen wijze. Bij Haarlem speelden Dick Beek en Cees de Vries hun afscheidsduel en hij haalde hen direct naar de kant. Echter ook Haarlem had al twee spelers gewisseld, waardoor Haarlem de wedstrijd met negen man afsloot!
Nygaard tekende alsnog bij en maakte in 1981 deel uit van het kampioenselftal van AZ. Haarlem sloot de competitie af op een 16e plaats met 25 punten uit 34 wedstrijden. Volendam en FC VVV degradeerden naar de eerste divisie. Een jaar later onderging Haarlem, onder Barry Hughes, ditzelfde lot.
Koos Schipper
Feyenoord - HFC Haarlem: 3-3 (1981)
Haarlem kiepert het grote Feyenoord uit de beker.
In het seizoen 1980/1981 speelde Haarlem in de 1e divisie.
In de voorbereiding van het seizoen werden oefenwedstrijden gespeeld tegen o.a. Eredivisieclub FC Amsterdam, 6-0(!) voor Haarlem en het grote Arsenal met de toen legendarische Charlie George in de gelederen, 3-0(!) voor Haarlem.
Op een donderdagavond in maart werd een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld in het kader van de nieuwe lichtmasten tegen het toen oppermachtige AZ’67, dat werkelijk alle wedstrijden tot dat moment had gewonnen en dat dan ook landskampioen zou worden. Haarlem won met 1-0.
3 dagen later zou de bekerwedstrijd in de achtste finales plaatsvinden in de Kuip tegen Feyenoord. Op mijn werk werd ik voor gek verklaard omdat mijn verwachtingen erg hoog gespannen waren.
In de eerste helft ging de strijd volledig gelijk op, maar halverwege die helft werd het 1-0 voor Feyenoord en als eerstedivisieclub is het dan normaal gesproken afgelopen.
Haarlem vocht zich echter terug en in de 44e minuut viel de terechte gelijkmaker door Terry Hendriks.
In de 2e helft werd Haarlem steeds sterker, maar halverwege die helft scoorde Feyenoord in duidelijke buitenspelpositie en volledig onterecht de 2-1.
5 minuten voor tijd wilde mijn vriend dat wij alvast weg zouden gaan, maar ik weigerde, Haarlem speelde goed en je weet maar nooit…
En ja hoor, in de 90e minuut werd het 2-2 en dus.... verlenging.
Haarlem was ook in de verlenging in de Kuip de betere ploeg, maar opnieuw was het Feyenoord dat weer in duidelijke buitenspelpositie scoorde, 3-2.
Opnieuw wilde mijn vriend vlak voor het einde vertrekken, het zou toch niet nog een keer kunnen gebeuren?
Uiteraard ging ik daar niet mee akkoord en zo zagen wij dat Haarlem in de 120e minuut nog een corner kreeg.
Doelman Edward Metgod ging mee naar voren.
De corner werd voorgetrokken, Edward Medgod kopte de bal hard in, maar doelman Joop Hiele haalde de bal met een katachtige beweging van de lijn, jammer voor Feyenoord echter niet klemvast en daar stond Joop Böckling. Van enkele meters knalde hij de bal keihard in de kruising: 3-3 in de 120e minuut!!!
Vol spanning keken wij naar de penaltyserie, onze haren vol met spuug, want de Feyenoord supporters achter ons hadden inmiddels wel in de gaten dat onze sympathie niet uitging naar de thuisclub.
Feyenoord miste 1 penalty en alle Haarlem-penalties vlogen in de kruising.
Het kleine Haarlem had in één week tijd het oppermachtige AZ verslagen en Feyenoord in de Kuip uit de beker gewipt.
Wij liepen zo somber mogelijk kijkend het stadion uit omdat wij niet meer durfden te laten blijken dat wij voor Haarlem waren.
Pas op de snelweg barstten wij in luid gejuich uit.
Overigens leverde ook de kwartfinale nogal spektakel op. Deze ging over 2 wedstrijden tegen het oppermachtige en toekomstig landskampioen AZ’67.
In Haarlem werd het knap 1-1.
In Alkmaar kwam Haarlem terug van een achterstand en bleef het tot 13 minuten voor tijd 1-1 in een zeer spannende wedstrijd.
Toen werd het 2-1 voor AZ en besloot trainer Barry Hughes om 13(!) minuten voor tijd bij een gevaarlijke vrije trap voor AZ de keeper te wisselen voor een extra veldspeler.
Martin Haar trok de handschoenen aan en het mag niet zo verwonderlijk zijn, dat de vrije trap meteen raak was. Daarmee waren de kansen verkeken.
Uiteraard mag het geen verbazing wekken, dat Haarlem dit geweldige seizoen onder leiding van Barry Hughes af sloot met het kampioenschap in de 1e divisie.
Marcel van Dijk
Ajax - HFC Haarlem: 4-1 (1981)
Gerrie Kleton: technisch fijnbesnaard en doelgericht
Bijna vijfentwintigduizend mensen bevolken op zondagmiddag 6 december 1981 stadion De Meer. Aan een hek wappert een spandoek met de tekst: Welkom terug Johan. Er heerst een bijna mystieke sfeer op de tribunes. Iedereen is in afwachting van de rentree van de dan 34-jarige Johan Cruijff. De verloren zoon keert terug bij zijn oude liefde Ajax en zal zijn manschappen aanvoeren tegen promovendus Haarlem. Zijn directe tegenstander van deze middag is Gerrie Kleton.
Het wordt een wedstrijd om nooit te vergeten. Haarlem biedt prima tegenspel maar het is duidelijk dat alle betrokkenen zich realiseren dat dit de middag van Cruijff moet gaan worden. Haarlemtrainer Hans van Doornveld kiest voor een voetballer in plaats van voor een mandekker op Cruijff. In de 21e minuut zet de legendarische Nummer Veertien aan voor een karakteristieke actie: versnellen met de bal aan de voet. Martin Haar en Piet Huyg proberen de bal te veroveren maar Cruijff speelt zichzelf vrij. Keeper Edward Metgod staat net iets te ver voor zijn doellijn. Cruijff verzendt vanaf de rand van de zestienmeterlijn een lob en terwijl de bal nog onderweg is, beseft een ieder dat er een historisch moment aanstaande is. Vastgenageld aan de grond kan Metgod alleen maar respect hebben voor deze geniale inval van Cruijff: Ajax komt op een 1-0 voorsprong en de show kan beginnen. Haarlem blijft voetballen en twee technisch vaardige teams maken er een hele aantrekkelijke wedstrijd van. Cruijff kan en mag excelleren. Gerrie Kleton berust in zijn lot; deze strijd kan hij niet winnen. In de 73e minuut is hij moe gestreden en wordt hij vervangen door Terry Hendriks. Deze weet de eer voor Haarlem te redden. Ajax wint met 4-1.
Gerrie Kleton (geboren op 15 september 1953) heeft een voetbalverleden bij Ajax. Hij wordt daar beschouwd als een bijzonder talentvolle linksbuiten. Kleton heeft de pech dat Piet Keizer op die positie voetbalt en daar prima presteert. Trainer Barry Hughes weet Kleton eind jaren zeventig te strikken voor Haarlem en stelt hem een plek als centrale middenvelder in het vooruitzicht. Op die positie voelt Kleton zich als een vis in het water en groeit hij uit tot een waardevolle speler. Hij is technisch fijnbesnaard, altijd aanspeelbaar, zeer balvast en ook nog doelgericht. In 197 competitiewedstrijden voor Haarlem weet hij liefst 43x het net te vinden.
Gerrie Kleton maakt deel uit van het Haarlemteam dat in het seizoen 1981-1982 met een vierde plaats in de eindrangschikking Europees voetbal afdwingt. In de eerste ronde van de UEFA-cup scoort hij zowel thuis (2-1 winst) als uit (3-3) tegen het Belgische AA Gent. Daarmee kroont hij zichzelf tot Europees topscorer van Haarlem. Na zijn periode bij de roodbroeken speelt Gerrie Kleton nog voor AZ, RKC Waalwijk en Cercle Brugge. Helaas wordt hij getroffen door een ernstige ziekte. Ook deze strijd kan hij niet winnen. Hij overlijdt op 8 januari 2006 op 52-jarige leeftijd. Drie dagen later speelt Haarlem een oefenwedstrijd tegen Ajax. Voor aanvang wordt een minuut stilte in acht genomen als eerbetoon aan de man die tijdens zijn voetbalcarriëre menig Haarlemhart sneller heeft doen kloppen.
6 december 1981, Stadion De Meer te Amsterdam
Ajax - Haarlem 4-1
Doelpunten Ajax: Cruijff, Kieft (2x), Huyg (e.d.)
Doelpunt Haarlem: Hendriks
Aantal toeschouwers: 25000
Scheidsrechter: Jan Keizer
De opstellingen:
Ajax: Schrijvers, Jansen , Ophof, Rijkaard, Vanenburg, Schoenaker, Cruijff, Lerby, Ling (75. Van 't Schip), Kieft, Olsen.
Haarlem: Metgod, Masefield, Huyg, Haar, Verkaik, Nijholt, Kleton (73. Hendriks), Balm, Van Leen, Gullit, Bockling (84. Blikslager).
Foto boven: Poppe de Boer
Op de foto: Gerrie Kleton aan de bal. Om hem heen de Ajacieden Ronald Koeman, Felix Gasselich en Frank Rijkaard.
Foto rechtsmidden: Kleton (uiterst rechts) viert het behaalde kampioenschap van de eerste divisie, en dus de promotie naar de eredivisie, met ploeggenoten Joop Böckling, Ruud Gullit, Chris Verkaik en Alwin Leysner (v.l.n.r.).
Koos Schipper
HFC Haarlem - Ajax: 3-3 (1983)
Stanley Menzo op Haarlemse schouders
We schrijven zaterdag 24 september 1983. Op het programma staat de wedstrijd Haarlem - Ajax. Voor de op dat moment 19-jarige doelman Stanley Menzo is dit een bijzonder duel. Hij is door zijn club Ajax tijdelijk uitgeleend aan Haarlem vanwege een blessure van de vaste keeper Edward Metgod. Hij moet dus spelen tegen de club waar hij formeel onder contract staat. In het stadion aan de Jan Gijzenkade zijn 13.000 toeschouwers in afwachting van hetgeen er te gebeuren staat. De scheidsrechter is Ignace van Swieten. Er ontrolt zich een wedstrijd waarin Ajax superieur is. Haarlem loopt van het kastje naar de muur en mag blij zijn dat het bij de rust slechts met 0-3 achter staat. Bij het laatste doelpunt van Ajax gaat keeper Menzo absoluut niet vrijuit. Er dreigt een heuse afstraffing voor de roodblauwe leeuwen. Was het niet Ajax dat zes dagen eerder Feyenoord (met Johan Cruijff in de Rotterdamse gelederen) met een 8-2 nederlaag terug stuurde naar De Kuip?
Ondergetekende is op dat moment gelegerd in de buurt van het Duitse Rheine. Als dienstplichtig militair neemt hij deel aan de oefening Atlantic Lion. Natuurlijk heeft hij een transistorradiootje mee om op de hoogte te blijven van de verrichtingen van Haarlem. Als hij 's avonds tegen een uur of negen terugkeert op de kazerne verneemt hij dat het 0-3 staat in Haarlem. Er zijn dan nog een kleine twintig minuten te spelen. Het was een lange dag, hij valt in slaap...
In Haarlem ontvouwt zich intussen een krankzinnig spektakel. De thuisclub maakt een doelpunt, produceert daarna de aansluitingstreffer en vlak voor tijd valt zelfs de gelijkmaker. Supporters worden gek, spelers en begeleiders ook en er wordt een uitzinnig feest gevierd. Het team, maar natuurlijk vooral de doelpuntenmakers Joop Böckling (2x) en John Verschoor worden massaal toegejuicht. Tijdens de ereronde zit doelman Stanley Menzo op de schouders van Haarlemtrainer Hans van Doorneveld en verdediger Verschoor.
Ondergetekende wordt wakker als Langs de Lijn al is afgelopen. Hij besluit een kop koffie te nemen bij de CADI (een soort mobiele kantine voor militairen) en verneemt daar van zijn maten dat Haarlem - Ajax in 3-3 is geëindigd. ‘Hebben jullie ook leuke grappen?', is zijn reactie. Maar als het NOS-journaal even later het gelijke spel bevestigt, viert hij enkele honderden kilometers ten oosten van Haarlem zijn eigen feestje. En hij denkt ook: ‘Wat zal er nu door Ajaxied Menzo heen gaan?'
De opstellingen:
Haarlem: Menzo, Leysner, Huyg, Verschoor, Masefield, Balm, Kleton (57. Van Leen), Nijholt, Tol (69. Van der Veldt), Böckling, Van der Waart;
Ajax: Galjé, Boeve, Koeman, Silooy, Ophof (57. Molenaar), Molby (69. Van 't Schip), Vanenburg, Rijkaard, Gasselich, Van Basten, Olsen
Vermeldenswaardig is nog dat de returnwedstrijd in De Meer, op zondag 18 maart 1984, door Haarlem met 0-3 werd gewonnen. Doelpunten: Wim Balm (2x) en John Verschoor.
Koos Schipper
Fortuna Sittard - HFC Haarlem: 0-3 (2006)
Na 25 jaar weer een periodetitel voor HFC Haarlem
Haarlem eindigt in het seizoen 1989-1990 roemloos als laatste in de eredivisie en degradeert daarmee rechtstreeks naar de eerste divisie. Er volgden sombere jaren voor de supporters van de Roodbroeken. Haarlem speelt een anonieme rol op het tweede niveau en eindigt meestal in het rechterrijtje. Er gloort hoop in de roodblauwe harten als in de openingswedstrijd van het seizoen 2005-2006 het sterke De Graafschap met een 3-0 nederlaag naar huis wordt gestuurd. Zal de nieuwe trainer Gert Aandewiel zijn ploeg aan het voetballen krijgen?
De vreugde is van korte duur. Halverwege de competitie bevindt Haarlem zich weer ergens aan de staart van de ranglijst. Maar ineens toont het team aan dat zij over een ongekende veerkracht beschikt. Haarlem wordt een ploeg die punten gaat pakken. De vierde periodetitel vliegt net aan de neus van de Noordhollanders voorbij, maar in de vijfde periode gaat de ploeg vol overgave voor een ticket voor de nacompetitie. Na een 1-1 gelijkspel tegen FC Den Bosch volgen knappe overwinningen op respectievelijk Excelsior (1-2), Go Ahead Eagles (5-0), Stormvogels Telstar (1-4) en VVV Venlo (2-0). Op vrijdagavond 17 februari 2006 moet het dan gebeuren in Sittard, alwaar Fortuna Sittard als gastheer optreedt.
Er heerst een opgewonden stemming onder de ongeveer 500 supporters die hun club achterna zijn gereisd. Gaat het dan toch gebeuren? Zal Haarlem na eerdere successen in 1975-1976 en 1980-1981 wederom een periodetitel weten te veroveren? Al na 3 minuten is de ban gebroken. Verdediger Arturo ten Heuvel heeft het net weten te vinden. Als Geoffrey Verweij er aan het einde van het eerste bedrijf 0-2 van maakt, kan het feest al bijna beginnen. Professioneel speelt het elftal de wedstrijd uit en met zijn tweede goal van de avond gooit Verweij het duel definitief op slot. Na het laatste fluitsignaal komen de spelers naar het uitvak en gezamenlijk wordt dit succes hartstochtelijk gevierd. Haarlem hoort er weer helemaal bij!
Dat seizoen bleven de Haarlemmers vanaf 11 november 2005 liefst 16 wedstrijden achtereen ongeslagen. Pas op 10 maart 2006 leed de ploeg thuis tegen Helmond Sport weer een nederlaag (0-1). In de eerste ronde van de play-offs trad Haarlem aan tegen FC Zwolle. Na een prima 1-1 in Zwolle waren de verwachtingen hoog gespannen. FC Zwolle bleek op 14 april 2006 aan de Jan Gijzenkade echter een niet te nemen horde. Haarlem moest, na een 1-0 voorsprong bij rust door Rodney Caïro, met een 1-3 nederlaag genoegen nemen.
17 FEBRUARI 2006, WAGNER & PARTNERS STADION TE SITTARD
FORTUNA SITTARD - HFC HAARLEM 0-3 (0-2)
Scoreverloop:
‘3 Arturo ten Heuvel 0-1,
‘35 Geoffrey Verweij 0-2,
‘84 Geoffrey Verweij 0-3.
Toeschouwers: 2.381
Scheidsrechter: Mario Diks
Fortuna Sittard: Budziak, Simone (57. Guvenc), Akerboom, Op den
Kamp, Hermans, Meszaros, Van Driel, Van Barneveld (88. Grabovac),
Garritsen, Daumantas, Taiwo, Grabovac
HFC Haarlem: Heijblok, Bezzai, Ravensbergen, A. ten Heuvel, Van
der Kruis (25. Fränkel), Van Toor, Berck Beelenkamp, Van Beelen, Verweij (87. Lokken), L. ten Heuvel (90. De Graaff), Ahahaoui
Noot: Ter herinnering aan deze periodetitel hing er in het supportershome een levensgrote foto van de Haarlemselectie, met daarop de uitslagen van de wedstrijden van de vijfde periode. Helaas is deze foto met de brand in de thuisbasis van de supporters verloren gegaan.
Koos Schipper